Zanim przejdziesz dalej, warto posłuchać całej rozmowy z Kingą Klejment. To odcinek o tym, jak naturalne predyspozycje wpływają na sprzedaż, rekrutację i relacje w biznesie — i dlaczego czasem problemem nie jest brak kompetencji, tylko zła zgodność z naturą.
Posłuchaj odcinka DSS#24 na YouTube →Artykuły, które czytasz, są inspirowane tematami poruszanymi w podcaście Druga Strona Sukcesu. To ważne, bo w biznesie najciekawsze rzeczy nie dzieją się w teorii, tylko w rozmowach o decyzjach, błędach, napięciach i tym, co naprawdę działa.
W odcinku DSS#24 pada bardzo prosta, ale mocna myśl: nie każdy biznes pasuje do każdego człowieka. I nie chodzi tu o modne „poznaj siebie” w wersji z medytacyjnym filtrem. Chodzi o konkret: jak pracujesz, jak podejmujesz decyzje, jak rozmawiasz z klientem, jak reagujesz pod presją i czy twoja codzienna rola nie kosztuje cię za dużo energii.
Struktogram, o którym mówi Kinga Klejment, ma pomóc właśnie w tym: zobaczyć naturalne predyspozycje, lepiej rozumieć siebie i innych oraz dopasować komunikację, sprzedaż i współpracę do realnych ludzi, a nie do wymyślonego ideału. I tu jest sedno. Jeśli próbujesz prowadzić firmę wbrew sobie, prędzej czy później zapłacisz za to stresem, frustracją albo spadkiem skuteczności.
Biznes zaczyna się od tego, jak działa twój mózg, a nie od tego, co „wypada”
W rozmowie Kinga tłumaczy Struktogram bardzo konkretnie: to metoda oparta na badaniach nad mózgiem i podziale na trzy dominujące biostruktury. Każda z nich wiąże się z innym sposobem myślenia, działania i reagowania. Zieloni są relacyjni i empatyczni, czerwoni energiczni i decyzyjni, a niebiescy analityczni, zdystansowani i potrzebujący czasu.
To nie jest akademicka zabawa w etykietki. W praktyce oznacza to, że ten sam model pracy może dla jednej osoby być naturalny, a dla drugiej kompletnie wyczerpujący. Zielony będzie świetny w relacjach, ale może mieć problem z pilnowaniem czasu. Czerwony ruszy do przodu i zamknie temat, ale może pominąć emocje innych. Niebieski przeanalizuje wszystko, ale czasem utknie na etapie decyzji.
Najważniejsze w tym nie jest to, żeby znaleźć „lepszy” typ. Kinga mówi wprost: każda biostruktura jest dobra. Problem zaczyna się wtedy, gdy próbujesz żyć niezgodnie z własną naturą. Wtedy nie tylko biznes traci lekkość, ale też ciało i psychika zaczynają wysyłać sygnały ostrzegawcze.
Wniosek dla przedsiębiorcy jest prosty: zanim zaczniesz optymalizować ofertę, kampanię czy lejki sprzedażowe, sprawdź, czy sam nie działasz w trybie permanentnego przeciążenia. Bo czasem nie potrzebujesz kolejnego narzędzia. Potrzebujesz lepiej zrozumieć własny styl działania.
Jak rozpoznać naturalne predyspozycje w pracy i w relacjach biznesowych?
Jedna z ciekawszych części rozmowy dotyczy tego, że biostruktury można rozpoznawać nie tylko po tym, co ktoś mówi, ale też po zachowaniu, wyglądzie, głosie, a nawet po sposobie ubierania się czy urządzania przestrzeni. Nie chodzi o magiczne zgadywanie. Chodzi o obserwację tego, co powtarzalne: tempo mówienia, poziom energii, sposób podejmowania decyzji, dystans w kontakcie.
Kinga podkreśla też, że najpierw trzeba poznać siebie. Bez tego łatwo filtrujemy innych przez własne przyzwyczajenia. Jeśli ktoś działa szybko, może uznać wolniejszą osobę za „zbytnią analizę”. Jeśli ktoś potrzebuje czasu, może odebrać szybkie decyzje jako chaos. To nie są prawdy o drugim człowieku. To są nasze ograniczenia poznawcze.
Właśnie dlatego w warsztatach Struktogramu pierwszy dzień jest pracą nad sobą. Dopiero potem przychodzi czytanie innych ludzi. To ważny porządek, bo dopiero świadomość własnych mocnych i słabych stron pozwala odróżnić realną ocenę drugiej osoby od własnej projekcji.
Jeśli chcesz sprawdzić, do jakiego typu jest ci najbliżej, zwróć uwagę na takie sygnały:
- czy szybko podejmujesz decyzje czy potrzebujesz czasu,
- czy budujesz relacje intuicyjnie czy raczej zachowujesz dystans,
- czy lubisz działanie i ryzyko, czy porządek i analizę,
- czy rozmowa dodaje ci energii, czy wymaga wysiłku,
- czy częściej myślisz o „my”, „ja” czy „logice i faktach”.
To nie ma służyć przypięciu sobie łatki. Ma pomóc ci zauważyć, gdzie naturalnie płyniesz, a gdzie stale walczysz z nurtem.
Sprzedaż nie działa tak samo na każdego klienta — i to jest dobra wiadomość
W odcinku bardzo mocno wybrzmiewa temat sprzedaży. Kinga pokazuje, że skuteczny sprzedawca nie mówi wszystkim tego samego, tylko dostosowuje język, tempo i styl rozmowy do biostruktury klienta. To właśnie ona nazywa biokomunikacją. Nie manipulacją. Nie wciskaniem. Dopasowaniem do potrzeb drugiego człowieka.
Przykład z rozmowy jest prosty i praktyczny. Klient czerwony często podejmuje decyzję pod wpływem emocji i chwili. Tam ważna jest energia, konkret, ruch i domknięcie transakcji, zanim emocje opadną. Klient niebieski potrzebuje danych, tabel, analizy i czasu. Jeśli sprzedawca będzie naciskał, taki klient wycofa się albo później będzie niezadowolony z zakupu.
W biznesie to zmienia bardzo dużo. Bo nagle okazuje się, że problemem nie jest „zły produkt”, tylko zły sposób mówienia o nim. Albo: dobra oferta trafia do niewłaściwej osoby. Albo: handlowiec mówi świetnie, ale nie potrafi domknąć sprzedaży, bo nie ma naturalnej łatwości do decyzji i działania.
Z odcinka wynika kilka praktycznych zasad, które warto wdrożyć od razu:
- nie sprzedawaj do wszystkich jednym językiem,
- obserwuj tempo reakcji klienta,
- inaczej prowadź rozmowę z osobą relacyjną, inaczej z analityczną,
- nie śpiesz niebieskiego i nie rozciągaj bez końca rozmowy z czerwonym,
- zamiast „wciskać” produkt, szukaj realnej zgodności między potrzebą a ofertą.
To jest szczególnie ważne dla founderów i właścicieli małych firm, którzy często sami tworzą komunikację sprzedażową. Jeśli komunikujesz się tylko swoim stylem, przyciągniesz głównie ludzi podobnych do siebie. To może być wygodne, ale nie zawsze opłacalne.
W połowie rozmowy pojawia się bardzo praktyczny wątek: jak dopasować styl sprzedaży do klienta i nie zabić transakcji zbyt szybkim tempem albo nadmiarem nacisku. Jeśli chcesz zobaczyć, jak wygląda to w realnych przykładach, ten fragment odcinka bardzo to porządkuje.
Posłuchaj odcinka DSS#24 na YouTube →Rekrutacja i zespół: kompetencje to nie wszystko, jeśli człowiek jest w złym miejscu
Jedna z najmocniejszych historii w rozmowie dotyczy recepcjonistki zatrudnionej na stanowisku, które wymagało ciągłego kontaktu z ludźmi i szybkiego reagowania. Sama kobieta była empatyczna i dobra w zadaniach, ale miała mocno niebieską biostrukturę, czyli potrzebowała więcej czasu, przestrzeni i spokoju. Efekt? Stres, przeciążenie i w końcu problemy zdrowotne.
To świetny przykład tego, że rekrutacja oparta wyłącznie na CV i kompetencjach może być ślepa na coś ważniejszego: czy dana osoba naturalnie pasuje do roli. Kinga mówi to bardzo jasno — liczą się przede wszystkim zadania, odpowiedzialność i środowisko pracy. Jeśli rola wymaga czerwonej energii, a zatrudniasz osobę, która działa wolno i potrzebuje dystansu, konflikt jest prawie wpisany w system.
Podobnie jest w zespołach. Nie chodzi o to, żeby wszyscy byli podobni. Chodzi o to, żeby się uzupełniali. Ktoś pilnuje terminu, ktoś dba o relacje, ktoś analizuje ryzyka. Wtedy zespół jest mocniejszy niż suma indywidualnych talentów. Ale jeśli każdy gra swoją rolę „na siłę”, pojawia się frustracja i niepotrzebne napięcia.
W rekrutacji i budowaniu zespołu warto zadać sobie trzy pytania:
- czy to stanowisko wymaga szybkości, relacji czy analityki,
- czy ta osoba będzie miała energię do takich zadań codziennie, a nie tylko na rozmowie,
- czy zespół ma już dominujący styl działania, czy potrzebuje uzupełnienia braków.
To podejście oszczędza kosztownych pomyłek. Zatrudnienie „dobrego kandydata” nie jest sukcesem, jeśli po trzech miesiącach człowiek zaczyna się sypać, chorować albo po prostu przestaje dowozić. W odcinku pada ważna sugestia: jeśli ktoś nie pasuje do natury roli, nie naprawisz tego samymi szkoleniami.
Biznes w zgodzie z naturą to nie frazes, tylko konkretna przewaga
W rozmowie wraca też temat chorowania organizmu i psychiki, gdy człowiek żyje wbrew sobie. To jeden z mocniejszych elementów tego odcinka, bo nie jest podany jako abstrakcyjna motywacja, tylko jako realna konsekwencja przeciążenia. Jeśli przez lata działasz wbrew swoim predyspozycjom, mózg się męczy, a później „wyrzuca” napięcie do ciała.
Dlatego Kinga bardzo mocno mówi o słuchaniu siebie. Jeśli ciało podpowiada, że coś jest nie tak, to nie warto tego zagłuszać. Być może nie chodzi o lenistwo, brak dyscypliny albo „gorszy tydzień”. Być może po prostu jesteś w złym modelu pracy, w złym środowisku albo w roli, która zużywa cię szybciej, niż daje zwrot.
To dotyczy także życia rodzinnego i wychowywania dzieci. W odcinku pada ważna myśl: dzieci też trzeba traktować indywidualnie, a nie według jednego szablonu. Jeśli jedno dziecko potrzebuje kontaktu i rozmowy, a drugie dystansu i spokoju, nie można ich wychowywać tak samo. Tak samo jest w biznesie — nie każdy pracownik, wspólnik czy klient działa według jednego schematu.
Najbardziej praktyczne wnioski z tej części rozmowy są takie:
- nie próbuj stawać się kimś, kim nie jesteś,
- zamiast kopiować cudzy model sukcesu, szukaj własnego,
- deleguj to, co cię osłabia,
- buduj zespół tak, by ludzie uzupełniali swoje deficyty,
- patrz na ciało i emocje jak na sygnał, nie przeszkodę.
To nie jest zachęta do rezygnacji z ambicji. Raczej do mądrzejszego ich ustawienia. Bo najlepsza wersja ciebie nie powstaje wtedy, gdy próbujesz naśladować kogoś innego. Powstaje wtedy, gdy działasz w zgodzie z tym, co masz naturalnie mocne.
Jak wykorzystać tę wiedzę od jutra, bez wielkiej rewolucji?
Największa wartość z odcinka DSS#24 nie polega na tym, że poznajesz trzy kolory osobowości. Polega na tym, że zaczynasz inaczej patrzeć na własne decyzje. Nagle widzisz, dlaczego pewne zadania przychodzą ci lekko, a inne męczą cię bardziej niż powinny. I zamiast się za to karać, możesz zacząć zarządzać tym świadomie.
Jeśli chcesz przełożyć ten odcinek na praktykę, zacznij od prostego testu codzienności. Sprawdź, które zadania dodają ci energii, a które ją zabierają. Zobacz, z jakimi klientami rozmawia ci się naturalnie, a przy których musisz grać rolę. Zauważ, czy twoja komunikacja przyciąga ludzi podobnych do ciebie, czy tych, których naprawdę chcesz obsługiwać.
Potem przyjrzyj się zespołowi, partnerstwu i sprzedaży. Czy nie próbujesz wszystkiego robić sam? Czy twoi ludzie są dobrani pod zadania, czy pod sympatię? Czy nie naciskasz klientów zbyt szybko tylko dlatego, że taki styl sprzedaży widziałeś gdzieś indziej? To są pytania, które często dają więcej niż kolejny kurs z „techniki domykania”.
Właśnie tu widać, jak praktyczna jest wiedza z tego odcinka: pozwala lepiej sprzedawać, negocjować, budować relacje i budować firmę bez nieustannego zderzania się ze sobą samym. A jeśli chcesz zobaczyć, jak Kinga tłumaczy to na żywych przykładach z pracy, sprzedaży i relacji, warto wrócić do całej rozmowy.
Bo czasem największa zmiana w biznesie zaczyna się od jednej prostej decyzji: przestać robić wszystko wbrew własnej naturze.
Jeśli ten temat cię wciągnął, obejrzyj pełny odcinek DSS#24 na YouTube. W rozmowie jest jeszcze więcej przykładów, praktycznych obserwacji i kontekstu, który pomaga spojrzeć na biznes, sprzedaż i relacje z zupełnie innej strony.
Po przeczytaniu tego tekstu warto wejść w pełną rozmowę i zobaczyć, jak Kinga Klejment tłumaczy Struktogram na żywych przykładach z biznesu, sprzedaży, rekrutacji i relacji. To odcinek, który naprawdę porządkuje myślenie o pracy w zgodzie ze sobą.
Posłuchaj odcinka DSS#24 na YouTube →